دریل؛ راهنمای کامل

دریل یکی از اولین ابزارهایی است که اکثر افراد هنگام مستقل شدن و رفتن به خانه خود، می‌خرند و برای کارهای بسیار متفاوتی از آن استفاده می‌کنند. کارهایی مانند سوراخکاری و بستن پیچ‌ها. در این بخش سعی می‌کنیم مهمترین موارد در مورد دریل را برای افراد تازه کار، پوشش دهیم.

فهرست عناوین پنهان کردن

دریل به ترکی استانبولی

دریل به عربی

دریل به فرانسه

فرق دریل چکشی و گیربکسی

خرید دریل

بهترین دریل شارژی

دریل چیست؟

دریل یک ابزار برقی است که با چرخاندن مته، انواع مواد مانند فلزات، بتن، آجر، پلاستیک و چوب را سوراخ می‌کند. دریل‌ها تقریبا در هر کاری که مرتبط با ساختمان باشد به کار می‌روند مانند لوله کشی، ساخت کابینت و برقکاری به کار می‌روند. همچنین اکثر کارهای فنی هم نیاز به دریل دارد.

دریل یک ابزار برقی یا دستی است که برای حفر یا سوراخ‌کردن در سطوح مختلف از جمله چوب، فلز، بتن، یا پلاستیک استفاده می‌شود. این ابزار با یک سری نوک‌ها یا برهمان‌ها به عنوان شکل‌دهنده‌های متفاوت مانند گلویه‌ها یا بیت‌ها ارائه می‌شود که بر اساس نیاز کاربر برای انواع مختلف کاربرد دارد.

دریل‌ها معمولاً دارای موتور الکتریکی هستند که قدرت چرخشی را به نوک دریل یا بیت انتقال می‌دهد. برخی از دریل‌ها دارای قابلیت تنظیم سرعت هستند که این ویژگی به کاربر این امکان را می‌دهد که سرعت چرخش دریل را بر اساس نوع سطح یا موادی که در حال حفر آنها هستند تنظیم کند.

دریل‌ها در انواع مختلفی از جمله دریل دستی، دریل شارژی، و دریل برقی قابل حمل موجود هستند و در انجام کارهای ساختمانی، نجاری، گلابی‌کاری، یا تعمیرات خانگی مورد استفاده قرار می‌گیرند.

دریل‌ها معمولا دارای یک موتور الکتریکی هستند که باعث چرخش نوک دریل (سه نظام) می‌شود، روی سه نظام هم مته بسته می‌شود که عمل سوراخکاری را انجام می‌دهد. البته ممکن است دریل توسط منابع انرژی دیگری مانند هوای فشرده یا نیروی دست هم کار کند.

بر اساس کاربرد، مته‌ها انواع بسیار متفاوتی دارند که در عکس پایین چند مدل معمول نشان داده شده است.

تاریخچه دریل؟

انسانها حدود 35 هزار سال پیش متوجه فواید ابزارهای چرخان شدند. احتمالا این ابزارهای ساده از یک تکه سنگ نوک‌تیز تشکیل شده بودند که بین دو دست چرخانده می‌شدند. این ابزار سوراخکاری، توسط تمدنهای باستانی زیادی مانند تمدن مایاها، در طول تاریخ برای سوراخ کردن چوب، استخوان، عاج و صدف، استفاده شده است.

اولین دریل‌های ماشینی دارای یک تسمه بودند که حرکت رفت و برگشتی را به حرکت دورانی تبدیل می‌کرد و باعث می‌شد سرعت دوران خیلی افزایش پیدا کند و بتوان سوراخکاری را سریعتر و کارآمدتر انجام داد. از این دریل‌ها برای روشن کردن آتش، نجاری، سنگ‌کاری و حتی دندانپزشکی هم استفاده می‌شد. هنوز هم از این روش برای روشن کردن آتش استفاده می‌شود.

مهمترین پیشرفت بعدی در تاریخچه دریل، موتور الکتریکی بود که منجر به اختراع دریل برقی شد. این اختراع به Arthur James Arnot و William Blanch Brain نسبت داده می‌شود که در سال 1889 پتنت دریل برقی را ثبت اختراع کردند. در سال 1895 اولبن دریل قابل حمل دستی توسط برادران Wilhelm و Carl Fein در آلمان ساخته شد.

پس از آن و در سال 1917 اولین دریل قابل حمل با شکل مدرن امروزی، توسط شرکت Black & Decker ثبت اختراع شد. این اختراع به عنوان آغاز دوران مدرن در زمینه دریل شناخته می‌شود.